Elif nûn cîm
Nâlâ padme hum
Tutmayın lan uçuyorum
Cennetin yamacında
Kan kırmızı gökyüzü;
Böğrüne böğrüne zilletin
-Nizam denen adına-
Hançeri sokuyorum.
Gök mavisi hançerim
-Ki sapı neşeden, ucu aşktan yapılı..
Zevkin is kokulu bahçelerinde,
Şehvet şakıyan şarkılarını dinlerim aşkın;
Ben benimle demlenirim.
Anlayamazsın zahid haddin değil!
Yararak bağrını varlığın,
Vererek kendimi erdiğim
Hakikate varamazsın, haddin değil!
Kana kana içtiğim aşkın zerresini içemezsin.
Gözünü alamazken yerden, ayağını da kesemezsin.
Şükret ulan süründüğüne;
Uçamazsın sen; haddin değil!
Işıl ışıl emdiğim cemale
Eremezsin sen; haddin değil!
Duman duman tüterim
Neşemin doruğunda.
Hakikat değil mi şu;
Gölgesini gördüğüm demimin buğusunda?
Sevda değil mi kana kana içtiğim?
Kandıkça yanıyorum,
Yanıyorum yandıkça.
Alev alev nehirler,
Fersah fersah kuyular
Görüyorum yandıkça.
Takıp da neşe kanadını,
Uçup da cinnet köprüsünden
En derin bahçesine konuyorum.
Cenneti bencileyin,
Seviyorum yandıkça.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder